25 kwietnia

Huragan Andrew

Huragany to cyklony tropikalne, które tworzą się w strefach międzyzwrotnikowych. To głębokie niże z wirową cyrkulacją, które mogą mieć wysokość kilkunastu kilometrów i średnicę kilkuset kilometrów. Na Atlantyku powstają najczęściej  na przełomie lata i jesieni, a na Oceanie Indyjskim w maju i listopadzie a w okolicach Australii w marcu, czyli w  czasie, gdy temperatura oceanów jest w tych rejonach najwyższa. Cyklony tropikalne powstają na obszarach morskich , gdzie temperatura wody przekracza 27 st. C i  to aż do głębokości 50 m. Naukowcy nie do końca poznali proces tworzenia się cyklonów, uważają jednak, że biorą w nich udział takie czynniki jak ścieranie się mas powietrza, oddziaływanie wyższych warstw troposfery oraz tzw. siła Coriolisa.  Siłę huraganów mierzy się za pomocą skali Saffira-Simpsona a 5 kategoria świadczy o największej sile huraganu.  Siła cyklonów tropikalnych jest tak wielka ,że naukowcy próbują od dawna ostrzegać zawczasu mieszkańców zagrożonych terenów przed nadchodzącym niebezpieczeństwem. W dzisiejszych czasach, te zjawiska śledzone są z kosmosu za pomocą satelity krążącej nad ziemią. Andrew narodził się 16 sierpnia 1992 roku między wybrzeżami Ameryki Południowej i Afryki. Wystarczyło sześć dni aby przerodził się w huragan o potężnej sile. 22 sierpnia 1992 roku z całą mocą ruszył na Florydę. Już wtedy wiadomo było, że jest huraganem o potężnej niszczycielskiej sile i spowoduje gigantyczne straty materialne oraz przyczyni się do śmierci wielu osób. Prognozy te dosyć szybko się sprawdziły. Przechodząc 23 sierpnia nad Wyspami Bahama wiał z prędkością 274 km/h i osiągnął piątą kategorię. Pomimo iż 24 sierpnia osłabł do 3 i 4 kategorii a wiatr zmniejszył prędkość do 225 km/h to  straty materialne spowodowane na Bahamach i w południowo-wschodnich stanach USA przekroczyły 26,5 mld dolarów oraz spowodowały śmierć 26 osób. Do sierpnia 2005 roku uznawany był za najpotężniejszy huragan w historii USA. Zdegradowany został w 2005 roku przez huragan Katrina, który osiągnął 6 kategorię . Huragan Andrew ma na swoim koncie kilka rekordów. Znalazł się na trzecim miejscu wśród huraganów o największej prędkości wiatru. Na drugim miejscu pod względem najpotężniejszych huraganów w historii USA. Na piątym miejscu wśród najniższego ciśnienia w oku atlantyckich huraganów oraz na pierwszym miejscu pod względem największych strat materialnych w historii USA.

16 kwietnia

Huragany – rekordy

Nawet huragany mają swoje rekordy. Pierwsze miejsce pod względem najpotężniejszego huraganu jaki uderzył w Stany Zjednoczone zajmuje  huragan Katrina z 2005 roku. Skala Saffira-Simpsona została opracowana pod koniec lat 60 .Ma za zadanie ułatwić klasyfikację  według intensywności wiatrów ciągłych powstałych na Oceanie Atlantyckim oraz północnym Pacyfiku. Służy też do oszacowania potencjalnych szkód, powstałych w momencie wejścia cyklonu tropikalnego na ląd. Istnieje pięć kategorii uszeregowanych według rosnącej siły wiatru. Jego prędkość szacuje się na podstawie średniej minutowej, siła huraganu podawana jest dla chwili wejścia na ląd. Katrina jest jedynym jak do tej pory huraganem, któremu przyznano 6 kategorię. Wiatr w jego obrębie osiągał stałą prędkość 233 km/h. Zaraz za Katriną uplasował się Andrew z 1992 roku. Wiatr wiał z prędkością 225 km/h. Na trzecim miejscu jest Charley z 2004 podczas którego wiatr wiał ze stałą prędkością dochodząc do 225 km/h. Kolejne miejsce to huragan Iwan, również z 2004 roku , przynosząc wiatr o sile 185 km/h. Najniższe ciśnienie w oku huraganu to zanotowano podczas huraganu Wilma z 2005 roku. W centrum huraganu ciśnienie wynosiło 882 hPa. Drugie miejsce zajmuje huragan Gilbert z roku 1988. Ciśnienie spadło wtedy do 888 hPa. Na trzecim miejscu uplasował się bezimienny huragan, podczas którego ciśnienie obniżyło się do 892 hPa. Czwarte miejsce zajmuje huragan Rita z 2005 roku , w którym ciśnienie wynosiło 897hPa. Piąte miejsce zajmuje wspomniana już wyżej Katrina, w oku którego w 2005 ciśnienie obniżyło się do 902hPa. Najwięcej ofiar w USA pochłonął huragan w roku 1900 o nazwie Galveston. W wyniku jego działań   śmierć poniosło 12 tysięcy osób. Drugie miejsce zajmuje huragan Lake Okeechobee, który zabił na Florydzie w 1928 roku 1836 osób. Kolejne miejsce zajmuje Katrina z liczba 1577 zabitych. Na czwartym miejscu znajduje się huragan, który w 1935 roku na Florydzie zabił 600 osób. Piąte miejsce zajmuje huragan New England , który w 1938 roku przyczynił się do śmierci 600 osób. Jeśli chodzi o straty materialne ponownie pierwsze miejsce zajmuje huragan Katrina z 2005roku. Straty szacuje się na 200 mld dolarów. Drugie miejsce zajmuje Andrew z 1992 roku, który przyniósł straty materialne w wysokości 21 mld dolarów. Kolejne miejsce zajmuje huragan Hugo z 1989 roku, który przyniósł zniszczenia na sumę 7mld dolarów. Czwartą pozycję zajmuje huragan Floyd z 1999 roku i stratami materialnymi w wysokości 4,5 mld dolarów.

8 kwietnia

Irene

Irene powstała u wybrzeży Afryki, przeszła wzdłuż wybrzeży Ameryki Północnej, osłabiona dotarła do Europy i rozpłynęła na jej wschodnich krańcach. O Irene zaczęło być głośno kiedy w niecałe cztery dni osiągnęła  kategorię 3. Kiedy dotarła do Stanów Zjednoczonych ,28 sierpnia 2011 roku  z jej powodu odwołano w 11 stanach ponad siedem tysięcy lotów i ewakuowano ponad 400 tysięcy mieszkańców. Budynki na wybrzeżu zabezpieczono deskami a ulice zostały przygotowane na nadejście huraganu. W wielu miastach wprowadzono stan alarmowy, ponieważ Irene zanim dotarła do Stanów Zjednoczonych spowodowała śmierć już dwóch osób. Ewakuacja , która miała miejsce w Nowym Jorku była pierwszą w historii tego miasta. Wielu mieszkańców sprzeciwiało się nakazowi opuszczenia domów,  dlatego też interweniował burmistrz, przypominając o grożącym niebezpieczeństwie jaki może towarzyszyć huraganowi. Na ulicach Nowego Jorku wzmocniono patrole policyjne i wyznaczono około 50 punktów ewakuacyjnych. Irene jednak szybko straciła na sile i Nowy Jork przetrwał huragan bez poważniejszych strat. Władze Karoliny Północnej i Południowej oraz Florydy również wydały ostrzeżenie przed zbliżającym się żywiołem tym bardziej że to są tereny regularnie nawiedzane przez huragany w sezonie. Tam właśnie siała spustoszenie Katrina, która jako jedyna osiągnęła 6 kategorię w skali Safira -Simpsona. Dlatego przygotowanie mieszkańców tych terenów poszło sprawnie. Kiedy Irene opuściła Stany Zjednoczone i przekroczyła granice Kanady wiadomo już było że straty spowodowane przez nią wyniosą około 20 mld. Ponadto huragan zdewastował ulice, domy i samochody i pozostawił bez prądu około 4,5 miliona osób. Kiedy 30 sierpnia Irene dotarła do Kanady wiała z prędkością 100 km/h , deszcze które przyniosła spowodowały powódź. W powodzi zginął mężczyzna , którego samochód został wprost zmyty z drogi. Bilans ofiar huraganu sięgnął 40 osób. Po przejściu na wybrzeżem Ameryki Północnej Irene słabnie i przekształca się w niż atmosferyczny nazywany przez meteorologów Ex Irene. Burzowy front przesunął się nad Europę przynosząc deszcze, burze i silne wiatry. Od 1 do 4 września Irene przechodzi nad północną częścią Starego Kontynentu i zbliża się do Polski przynosząc burze i deszcze. Szóstego września osłabiony front znika za wschodnią granica Ukrainy , Litwy i Białorusi i kończy swój żywot.

2 kwietnia

Skutki Katriny

Huragan Katrina został uznany przez ONZ za największą katastrofę naturalną w historii świata. Nie brano  pod uwagę liczby zabitych czy wielkości zniszczeń ale gigantyczne straty materialne jakie powstały po przejściu tego huraganu. Zarówno Nowy Orlean jak i wiele miast nad Zatoką Meksykańską niemal przestały istnieć. Odbudowa Nowego Orleanu potrwa ponad dwadzieścia lat. Katrina ujawniła również nieprzygotowanie Amerykanów na spotkanie z tak potężnym żywiołem. Służby ratunkowe oraz prezydent USA zbagatelizowały informację o nadchodzącym huraganie. Niestety huragan Katrina wywołał głębsze reperkusje społeczne, w tym na tle rasowym. Nawet znawcy huraganów uważali, iż huragan pomimo piątej kategorii szybko osłabnie i nie uderzy  z taką prędkością wiatru. W tym jednak momencie Katrina pokazała na co ją stać i zaskoczyła wszystkich, dlatego też pomoc nadeszła tak późno. Ponadto Katrina wstrząsnęła rynkiem naftowym. Benzyna, zaczęła gwałtownie wzrastać aż do tego stopnia , iż zaczęło jej brakować. Katrina uświadomiła nam także, jakie tragiczne skutki  mogą mieć anomalie pogodowe, z którymi coraz częściej mamy do czynienia. Katrina miała na początku być zwyczajnym cyklonem, który miał przejść bez zauważenia, jednak w ciągu kilkudziesięciu godzin przybrała takie rozmiary i spowodowała tyle niewyobrażalnych szkód iż została uznana najpotężniejszym huraganem w historii Stanów Zjednoczonych. Katrina spowodowała największe straty materialne spośród wszystkich huraganów powstałych na wodach Oceanu Atlantyckiego. Straty w stanach leżących na północnych wybrzeżach Zatoki Meksykańskiej szacuje się na 200 mld dolarów. Uderzając pod koniec sierpnia w północne wybrzeże huragan spustoszył doszczętnie miasto Biloxi w stanie Alabama. Zniszczone zostało tam lotnisko i baza wojskowa gdzie znajdowały się samoloty łowców huraganu. Za sprawą huraganu zniszczeniu uległy całe połacie raf koralowych a ich regeneracja potrwa kilkadziesiąt lat. Wraz ze zmianami klimatycznymi z którymi coraz częściej mamy do czynienia możemy  się spodziewać coraz groźniejszych huraganów i coraz częstszych anomalii pogodowych. Zdaniem naukowców za globalne zmiany klimatu odpowiada człowiek i jego niszczycielska działalność , która z czasem obróciła się przeciwko nam.

27 marca

Katrina w Nowym Orleanie

29 sierpnia 2005 rok zapisał się w pamięci mieszkańców Nowego Orleanu do końca życia. Wszystkie stacje meteorologiczne zawiesiły pomiary kiedy prędkość wiatru osiągnęła 140 km/h. Prawdopodobnie w samym mieście oraz  okolicach prędkość wiatru wzrosła do 200 km/h. Tym samym huragan osiągnął kategorię trzecią w pięciostopniowej skali. Nigdy dotąd Nowy Orlean nie miał do czynienia z tak potężnym żywiołem . Miasto zostało prawie całkowicie zniszczone a domki jednorodzinne dominujące w tym mieście w większości przestały istnieć. Uszkodzony został również dach stadionu , w którym schronienie przed huraganem znalazła część mieszkańców miasta. Powalone zostały drzewa, zniszczone słupy energetyczne, powybijane szyby w wieżowcach. Woda w rzece Missisipi osiągnęła rekordowe 5 metrów. W mieście nie było prądu a woda sięgała kilku metrów.  Kiedy Katrina przechodziła przez miasto na każdy metr kwadratowy ziemi spadło około 500 litrów wody z czego 100 litrów wody lokalnie potrafiło spaść w ciągu godziny. Nowy Orlean został niemal całkowicie zniszczony przez wiatr i fale, które wdarły się w głąb nabrzeża. Władze miasta po przejściu huraganu nakazały ewakuację ok 20 tysięcy osób, które pozostały jeszcze w mieście. Telewizja pokazywała ludzi idących pieszo , z bagażami, dziećmi na rękach w poszukiwaniu dachu nad głową. Nie obyło się również bez plądrowania domów i sklepów. Dochodziło do bijatyk z policją i wojskiem. Władze podały liczbę ofiar: 1, 577 zabitych w 30 stanach. Po przejściu huraganu nad Luizjaną ruszył na stan Missisipi. Między innymi w Georgii trzy tornada przyczyniły się się do tego, że bardzo ciężko ranna została jedna osoba. 30 sierpnia 2005 roku Katrina straciła na sile i z trzeciej kategorii spadła na pierwszą. Kiedy prędkość wiatru spadła poniżej 120 km/h huragan zyskał status cyklonu tropikalnego i z  upływem godzin wciąż tracił na mocy . Kiedy prędkość wiatru spadła do 56 hm/h, w porywach do 72km/h Katrina uzyskała miano niżu tropikalnego. 31 sierpnia 2005 roku Katrina z prędkością wiatru 50km/h  dotarła na pogranicze stanów Kentucky, Indiana , Ohio. Krajowe służby pogodowe wydały ostrzeżenie dla północnego wschodu USA przed opadami, tornadami, dużym wiatrem i burzami. Kiedy niż tropikalny Katrina znajdował się nad Jeziorem Erie, stała prędkość wiatru obniżyła się do 31 km/h, w porywach do 48 km/h ,doszło do połączenia Katriny ze zwykłym niżem znad jeziora Ontario . Utworzył się jeden ośrodek niżowy, który ruszył na północ. To był ostatni moment istnienia Katriny.

18 marca

Katrina

Huragan Katrina przeszedł do historii Stanów Zjednoczonych jako najbardziej niszczycielski . Spowodował straty  jakich nie dokonał  dotychczas żaden inny huragan. Zginęła rekordowa ilość osób. Huragan Katrina narodził się 23 sierpnia 2005 roku na pograniczu Bahamów oraz wysp Turks i Caicos. W ciągu niecałej doby tropikalna burza przekształciła się w cyklon tropikalny. Centralna część huraganu Katrina w nocy z 25 na 26 sierpnia uderzyła we wschodnie wybrzeże Florydy nad północą częścią Miami. Wiatr w porywach osiągał do 150 km/h co równało się huraganowi  I kategorii. Oko huraganu przeszło dokładnie nad Miami. Na Florydzie Katrina zebrała śmiertelne żniwo, śmierć poniosło 14 osób. Huragan przeszedł przez Florydę ze wschodu na zachód i zszedł do Zatoki Meksykańskiej. 26 sierpnia Katarina uzyskała II kategorię a wiatr wiał z prędkością 160 km/h w porywach do 200. Katrina wciąż zyskiwała na sile i jeszcze przed północą 27 sierpnia osiągnęła 3 kategorię a z tym związana była stała prędkość do 185 km/h a porywy do 222 km/h.28 sierpnia 2005 huragan uzyskał 4 kategorię gdyż stała prędkość wiatru wynosiła ponad 211 km/h w porywach do 250 km/h.  Po kilku godzinach osiągnął V kategorię , najwyższą w skali siły huraganów. Największa prędkość huraganu Katrina wynosiła 282 km/h w porywach do 343 km/h. Katrina miała w tym czasie rozmiar 1,5 tysiąca  km. na  tysiąc kilometrów.29 sierpnia 2005 roku huragan dotarł do południowo- wschodniego wybrzeża stanu Luizjana. Kiedy Katrina dotarła do wybrzeża była huraganem trzeciej kategorii z wiatrem o sile 209 km/h i porywami do 250 km/h. Wysokość fal na wybrzeżach osiągnęła ponad 15 metrów . Linia wybrzeża uległa zmianie a wiele wysepek przestało istnieć. Katrinie zaczęły towarzyszyć również tornada. Jeszcze przed pojawieniem się Katriny władze ewakuowały pół miliona mieszkańców miasta. Prezydent USA jeszcze przed nadejściem huraganu ogłosił Luizjanę miejscem klęski żywiołowej. Huragan Katrina w ciągu zaledwie  tygodnia działalności przeszedł do historii USA jako najpotężniejszy huragan, tak olbrzymich zniszczeń i tak wielkiej liczby ofiar nie notowano tam od trzęsienia ziemi w 1906 roku w San Francisco. Podczas trzęsienia ziemi zginęło 6 tys. ludzi natomiast Katrina pochłonęła około 10 tys osób.

5 marca

Katia

Huragany, tworzące się nad wodami Atlantyku, noszą  imiona żeńskie od roku 1953. Taka forma nazewnictwa trafia do społeczeństwa i lepiej uświadamia o zagrożeniach jakie niosą za sobą ruchy mas powietrza. Uwaga ludzi skupia się bardziej , gdy huragan nosi imię żeńskie albo męskie a nie  nr albo kierunek, z którego nadchodzi. Pierwszym huraganem , który zyskał imię żeńskie była „Alice”. Aż do roku  1979 używano wyłącznie imion żeńskich. Nie spotkało to się jednak z przychylnością stowarzyszeń feministycznych, które domagały się imion męskich dla huraganów. Ich zdaniem tragedie, które są powodowane przez huragany, nie powinny kojarzyć się tylko z płcią piękną. Dlatego też obecnie huraganom nadaje się zarówno imiona żeńskie jak i męskie. Wiele nazw ulega przekształceniu, ponieważ wiele imion jest negatywnie kojarzonych, jak np. huragan Adolf lub przypomina społeczeństwu  o tragicznych wydarzeniach jak niżej wspomniana Katrina. Huragany z innych rejonów świata również noszą ludzkie imiona, choć inna jest reguła ich nadania. Tropikalne wiatry występujące w rejonie Pacyfiku w zależności od sezonu pozyskują imię rozpoczynające się na uzgodnioną wcześniej literę alfabetu. Często huragany nazywa się imieniem , które w dzień jego pojawienia występuje w kalendarzu. Listy huraganów, które mogą pojawić się w danym sezonie ustala się kilka tygodni naprzód.  Tropikalne huragany, które powstają nad Atlantykiem docierają także do Europy. Czasem przynoszą ulewy i wichury. Pomimo, iż są dużo słabsze niż te na Karaibach czy USA to u nas wystarczy wiatr przekraczający 100 km/h , aby doszło do tragedii.
Katia to nazwa huraganu, która została użyta w zastępstwie tragicznego w skutkach huraganu   ‚Katrina’. Po tragedii spowodowanej przez Katrinę w 2005 roku , kiedy to zginęło niemal 2000 ludzi, instytut „ National Hurricane Center” postanowił o wyeliminowaniu tej nazwy ze względu na rozmiar tragedii, której przyczyną był huragan Katrina. W 2011 roku za sprawą huraganu Katia mieszkańcy wschodniego wybrzeża Stanów Zjednoczonych  przeżyli chwilę grozy, na szczęście okazało się , że Katia zmieniła kierunek i powędrowała z  dala od miejsc zamieszkanych

12 grudnia

Klęski żywiołowe, reakcje ludzi na klęski żywiołowe

Klęski żywiołowe

Klęską żywiołowa nazwiemy kilka zjawisk wchodzących w zakres tego szerszego pojęcia, a mianowicie: kataklizm, nieszczęście, ekstremalne zjawisko, które powoduje znaczne szkody. To żywioł z jakim zderza się człowiek, ale w żaden sposób nie jest w stanie mu zapobiec. Klęska żywiołowa związana jest z siłami natury, których człowiek, jako nawet doskonałe stworzenie nie może przezwyciężyć. Natura może zniszczyć nas w mgnieniu oka. Zdajemy sobie z tego sprawę, ale na klęskę żywiołową nie ma ani leku, ani konkretnych działań profilaktycznych. Do klęsk żywiołowych zaliczamy klęski związane z czterema żywiołami, skąd też nazwa, a zatem: powietrzem, wodą, ogniem i ziemią. Z tymi żywiołami związane są natomiast kolejne klęski: huragan, powódź, pożar, trzęsienie ziemi, susza. Wyróżnić można też przypadki losowe, jak na przykład uderzenie pioruna w kilka domów. Czasem jakiś tylko jeden konkretny dom dotyka klęska żywiołowa i wówczas narzekamy na los, bowiem wydaje nam się, że to tylko wpływ jakiś złych niewidzialnych sił albo gniewu Pana Boga.

Reakcje ludzi na klęski żywiołowe

Często, gdy dotykają nas klęski żywiołowe najpierw się załamujemy. Pierwszą fazą obcowania z klęską żywiołową jest bezsprzecznie szok. Nie możemy uwierzyć w to, co się stało i obwiniamy wszystko i wszystkich naokoło, dlaczego akurat nas to spotkało. Nie umiemy się nijak pogodzić z zastaną rzeczywistością. Ta pierwsza faza szoku mija zazwyczaj po kilku dniach lub wcześniej w zależności od naszego charakteru i wiary w Boga oraz ludzi, którzy nas otaczają. Jeśli są obok nas, którzy odpowiednio umieją nas pocieszyć, szok mija szybciej. Jeśli jednak brakuje takich osób, które umiałyby nas pocieszyć, depresja związana z klęską żywiołową nie mija szybko. Dobrze zachowują się wówczas ludzie, którzy już następnego dnia po nieszczęśliwym wydarzeniu tłumaczą sobie zaistniała  sytuację jedną sentencją : „Tak miało być”. Wydawałoby się, że to zwykłe słowa, które nic nie znaczą. Nie są jednak stekiem bzdur, bo przecież znajdują swoje uzasadnienie w pocieszeniu, jakiego dostarczają. Warto pamiętać, że zwykłe słowa czasem więcej znaczą niż wyszukane zdania.

8 grudnia

Zachowanie ludzi wobec klęski żywiołowej, Wichura

Zachowanie ludzi wobec klęski żywiołowej

Reakcja zwana szokiem często wiąże się tylko z jednym lub dwoma typowymi ludzkimi zachowaniami wobec klęski żywiołowej. Możliwości są dwie: płacz lub kompletna drętwota. Statystycznie płacz zdarza się zdecydowanie częściej, choć pewien marazm i obojętność są tez i stanem bezpośrednim zamiast szoku lub następującym bezpośrednio po nim. Wszystkie inne reakcje nawet najbardziej zaskakujące są w ogromie takiego nieszczęścia uzasadnione. Częstą reakcją są omdlenia i to u osób, po których moglibyśmy się tego nie spodziewać. Czasem ludzie wyjątkowo spokojni mogą zachować się w takiej sytuacji wyjątkowo agresywnie, a osoby zazwyczaj dość agresywne i energiczne mogą w jednej chwili zamrzeć ze stresu i zamknąć się w sobie na jakiś czas. Klęski żywiołowe na pewno nie należą do pozytywnych zjawisk, które wywołują w nas podnoszenie adrenaliny. Nikomu nie należy też życzyć, aby kiedyś coś podobnego go spotkało. Nikt do końca nie jest też przewidzieć swojej reakcji, są to bowiem sytuacje, w których mogą nastąpić zachowania bezwarunkowe i nieświadome.

Wichura

Z pojęciem wichury wiąże się dość silny wiatr. Czasem nawet się nie spodziewamy, kiedy jeden z mocniejszych podmuchów może przesunąć coś obok garażu pod domem. Jednak najbardziej niewiarygodną możliwością jest zerwanie przez taki podmuch wiatru dachu. Taką sytuację należy nazwać przypadkiem losowym, bo wątpliwe, aby na raz w jednym miejscu wichura poderwała kilka dachów. W takim przypadku można mówić o jakimś fatum. Wszyscy zastanawiają się wówczas, dlaczego my, a nie sąsiad, który wiecznie zajmuje się jakimiś machlojkami. Szukamy jakiegoś racjonalnego wytłumaczenia, które znikąd nie może nadejść, bo go niestety nie ma. Zaczynamy oczywiście od przeglądania materiałów technicznych z jakich korzystaliśmy przy budowie. Zastanawiamy się, czy wszystko zostało wykonane prawidłowo i czy odpowiada standardom budowlanym. Jeśli dach wykonywała jakaś ekipa remontowa, wówczas w pierwszej kolejności wystosujemy obwinienia na pewno do firmy, z której najęliśmy robotników. Firma może jednak odmówić pomocy i nawet nie wysłuchać naszych argumentów.

2 grudnia

Pożar, powódź

Pożar

Pożary zdarzają się w ostatnich latach bardzo często z uwagi na anomalia pogodowe. Dziwną sprawą było wystąpienie pożarów w okolicach Moskwy z powodu wysokich upałów w ciągu ostatniego lata. Dym utrzymywał się na tyle, że mieszkańcy wychodząc z domu, mogli uczynić to wyłącznie przy użyciu odpowiedniej maski. Reszta pozostawała w swoich mieszkaniach i właściwie w jakiś sposób się dusiła, bo okna przecież otworzyć nie mogła ze względu na duże ilości substancji wydzielających się z ognia zawartych w tym czasie w powietrzu. Pożary zdarzają się też często wiosną, gdy jacyś nieodpowiedzialni ludzie podpalają łąki, bo myślą, że w taki oto sposób pomogą po zimie otaczającemu ich środowisku wyglądać lepiej. Żadna z tych osób nie pomyśli natomiast, ile stworzeń zabija, wypalając trawę, nie mówiąc już o innych szkodach, jakie stwarza pobliskim skupiskom mieszkaniowym i lasom. Od palącej się łąki może zapalić się pobliski dom lub stodoła, a zazwyczaj do takich sytuacji dochodzi na wsi. Stratami mogą być nie tylko ofiary w postaci ludzi, ale i bydła.

Powódź

Powódź to szczególnie drażliwy temat wśród Polaków, ale i innych narodów na świecie. Polacy pamiętają szczególnie jedną z powodzi zwaną Powodzią Tysiąclecia z 1997 roku, kiedy pod wodą znalazło się ogromna część terytorium Polski, Austrii, Czech i Niemiec. To wydarzenie pamiętają ci, stali się ofiarą tej klęski. Ludzie zostali bez domów, a ci których dobytek jakimś cudem ocalał kilka lat remontowali pomieszczenia swoich domów. Najgorszą kwestią w przypadku klęsk żywiołowych w Polsce są opłakane zapomogi w naprawdę czasem niewielkich ilościach. W mediach tylko dużo się mówi o tym, jak polski rząd jest wspaniałomyślny, jak pomaga i ile przeznacza na pomoc powodzianom. Jaka jest jednak prawda wiedzą tylko ci, którzy bezpośrednio doświadczyli tej pomocy. Często spotykamy się z odruchami wyjątkowej dobroci ze strony tych, po których nawet byśmy się nie spodziewali takiego działania. Zdarzają się takie sytuacje, że zupełnie obcy ludzie przychodzą do nas z kopertami i pomagają kwota pieniężną, jaką posiadają, czyli z ewangelicznym wdowim groszem.